Vücut Geliştirme

Hardalist Dergi, Kasım 2019 #2

Ben bacak çalışmıyorum kanka yeaa! Biseps, triseps filan kasıyorum. Baklavalar nasıl ama?…

Herkes kuuul bir vücuda sahip olmayı istiyor. Ama gelin görün ki, sizin rol modeliniz de kendini beğenmiyor ve daha da “iyi” görünmek istiyor. Vücuduyla mutlu olan bir vücut geliştirme “emekçisi” bulmak hayli zor. Bu daha iyi görünme çabası insanı obsesif kompulsif bir “şey”e dönüştürüyor zamanla. Yani kafaya hayvan gibi takmaya başlıyor vatandaş.

Hayatındaki her şey zamanlı olmalı. Uyuyacak, badiy biyıldinge gidecek, yemek öğünlerini kaçırmayacak. Maazallah öğün kaçırırsa, 3 yıllık badiybiyildin’ boşa gider…

Bir şirket siiyosu (CEO) gibi bedeninin siiyosudur badiy biyıldingçi. Esnekliği filan yoktur. O mekik zamanında çekilecek, o bençe yatılıp yukarı aşağı malı kaldırıp indirecek; o kadar! Çünkü; Türkiye, Avrupa hatta Dünya şampiyonu antrenörü böyle buyurdu.( Olm kaç tane fitnıs salonu var? Kaç tane antrenör var? Yılda kaç tane yarışma düzenleniyor? Altın madalyayı her yarışma katılım formunu doldurana mı veriyorlar?)

Tamam bebişim birilerini etkilemek istiyorsunuz, anlıyorum. Koş, yürü, bisiklete bin, yüz… Spor yap, zinde kal!

Vücut geliştirme pahalı iş; hem sağlığa hem cebe. Kalp rahatsızlıklarından, mental hastalıklara gebe…
Abuk subuk hayvansal ürün olan asidik protein bıdıbıdılarına… Spor kıyafetlerinden(god damn saloon shoes), salon aidatlarına…

Unutma! Seni en sevdiğimiz halin, kendin olduğun hal!

Bi' yorum yaz:

(E-posta adresin yayınlanmaz.)

Site Footer